Queridos amigos, 2015 foi
duro, muito duro. Foi ano de contratempos, sobressaltos e acidentes. À medida
que o ano ia avançando íamos pensando “se
sobrevivemos a isto sobreviveremos a qualquer coisa”. E isso foi o que
fizemos, sobrevivemos e sobreviver é bom pois aqui estamos para escrever e para
celebrar as pequenas conquistas. Mas sobreviver é também mau. O bom é
simplesmente viver.
Ironicamente este foi também
o ano em que o nosso pequeno negócio-forma-de-vida
começou a dar os primeiros passos. Lentos ,sim, mas seguros. Não conseguimos
[ainda] viver dele mas as coisas começaram a ganhar forma e sentido. Ao longo
destes dois anos e meio ouvimos alguns comentários, sugestões, conselhos ou
insinuações de que talvez devêssemos abandonar o nosso projeto que já se sabe “a agricultura não dá nada” e porque ao
fim e ao cabo cá em casa temos três cursos superiores que certamente nos
permitiriam ter outro tipo de trabalho. Nem nos momentos mais duros -e
acreditem que os houve e certamente vão haver mais-, duvidamos de que estávamos
a ir na direção certa. Em nenhum momento nos assaltaram duvidas. Em nenhum
momento deixamos de acreditar. E sobretudo mantivemo-nos juntos e nunca
deixamos de trabalhar nem de buscar alternativas, soluções, formas de melhorar.
Porque caros leitores, o que aprendi nos últimos anos é que a sorte também
existe mas ela não aparece se não a perseguirmos.
E aqui chegamos ao final
deste ano. Tivemos boas colheitas – tomates, berinjelas, batata violeta,
abóboras, chicórias, favas. Outras não tão boas como a batata em que nos entrou
a traça. Fiz muitos doces. Lembro-me daqueles dias de verão atrás do fogão com
um calor imenso e pensar que ia valer a pena o esforço. E valeu! Apanhamos
muitas amoras. E quando digo muitas, são muitas!! Que nos custou algum acidente
e preocupação mas já se sabe “ao menino e
ao borracho mete Deus a mão por baixo”!
Fomos a muitos mercados.
Começamos a ter clientes que vieram uma, duas, três vezes e por aí em diante. Começamos
a ter a tão querida e desejada clientela.
E aqui estamos no fim do
ano. Cansados mas contentes . Agradecidos pelo bom, decididos a deixar para
trás o mau. Iniciamos um novo ano, continuamos a nossa viagem. Contamos com
todos vós, sobretudo com aqueles que nos quiserem ajudar neste caminho! E
aproveitamos para vos desejarmos um bom 2016!
[e como nem tudo foi cru, acabamos o ano como o começamos, na praia, com o Alex a correr e nós a passear, a relaxar e a carregar baterias]
Mirando hacia
atrás y avanzando
Queridos
amigos, 2015 fue duro, muy duro. Fue un año de contratiempos, sobresaltos y
accidentes. A medida que el año iba avanzando pensábamos “si sobrevivimos a esto sobreviviremos a cualquier cosa”. Y eso es
lo que hemos hecho, sobrevivimos y sobrevivir es bueno pues aquí estamos para
escribir y para celebrar las pequeñas conquistas. Pero sobrevivir es también
malo. Lo bueno es simplemente vivir.
Irónicamente
este fue también el año en que nuestro pequeño negocio-forma-de-vida empezó a dar los primeros pasos. Lentos, sí,
pero seguros. No hemos logrado [aun] vivir de el pero las cosas han empezado a
ganar forma y sentido. Al largo de estos dos años y medio hemos escuchado
algunos comentarios, sugerencias, consejos o insinuaciones de que quizás debiéramos
abandonar nuestro proyecto que ya se sabe “la
agricultura no da nada” y porque en casa sumamos tres carreras superiores
que seguro nos permitirían tener otro tipo de trabajo. Ni en los momentos más
duros – y os digo que los hubo y seguirán habiendo – dudamos de que estábamos
en el buen camino. En ningún momento tuvimos dudas. En ningún momento dejamos
de creer. Y sobretodo nos hemos mantenido unidos y nunca hemos dejado de
trabajar ni de buscar alternativas, soluciones, formas de mejorar. Porque caros
lectores, lo que he aprendido en los últimos años es que la suerte también
existe pero no suele aparecer sin que la busquemos.
Y
así llegamos al final de este año. Tuvimos buenas cosechas – tomates, berenjenas,
patata violeta, calabazas, escarolas, habas. Otras no tan buenas como la patata
pues le entró el bicho. Hice muchas confituras. Me acuerdo de aquellos días de
verano detrás del fuego con mucho calor y pensar que iba a valer la pena. Y sí,
ha valido la pena! Cogimos muchas moras. Y cuando digo muchas, son muchas! Que
nos han costado algún accidente.
Fuimos
a muchos mercados. Empezamos a tener clientes que vinieron una vez, dos, tres,
y más veces. Empezamos a tener la tan querida y deseada clientela.
Y
aquí estamos en el final del año. Cansados pero contentos. Agradecidos por lo
bueno, decididos a dejar para tras lo malo. Empezamos un nuevo año, seguimos
nuestro viaje. Contamos con todos vosotros, sobretodo con los que queréis
apoyarnos en este camino! Y aprovechamos para desearos un feliz 2016!
[y como no todo ha sido dureza, terminamos el año tal como lo empezamos, en la playa, con Alex corriendo y nosotros paseando, relajándonos y cargando baterías]
[y como no todo ha sido dureza, terminamos el año tal como lo empezamos, en la playa, con Alex corriendo y nosotros paseando, relajándonos y cargando baterías]








