
Lembram-se do que contávamos
aqui, que finalmente tínhamos decidido comprar um galo para que as galinhas
chocassem os ovos e pudéssemos ter frangos para nosso consumo? Pois esta mesma
conversa tivemos com um casal de agricultores da nossa zona. No fim a senhora
perguntou-me “então e já têm galinha
chocadeira?” ao que nós respondemos com a segurança dos ignorantes, que as
poedeiras eram as que iam chocar. A senhora pôs a rir e no fim nós próprios
terminamos a rir-nos da nossa ignorância. Que não!!! Que as poedeiras podem
eventualmente chocar mas em principio não o fazem! Sempre a aprender!
De modo que tivemos que ir
em busca de uma galinha chocadeira. Por casualidade uma vizinha tinha umas
quantas e vendeu-nos uma. Escolhi a louraça porque todas as que já tínhamos são
a tirar para o preto.
No dia em que chegou ao
galinheiro levou bicadas por todos os lados. Confesso que fiquei com pena dela
mas aos dois dias a situação normalizou-se e a chocadeira acabou por se integrar
com as poedeiras. Afinal de contas vai ser a mãe dos seus filhos!!
E agora a pergunta do
milhão: “então vizinha, como é que eu vou
saber que ela está choca?”. Resposta: “ah!
isso é fácil, quando vir que ela fala choco quer dizer que está pronta para
chocar”. Conclusão: isto não vai ser nada fácil!!
El
gallo, las gallinas y la clueca
Os
acordáis de lo que contábamos aquí, que por fin habíamos decidido comprar un
gallo para que las gallinas incubaran los huevos y pudiéramos tener pollos para
nuestro consumo? Pues esta misma conversación la tuvimos con una pareja de
agricultores nuestros vecinos. Al final la señora me preguntó “entonces y ya tenéis gallina clueca?” al
que nosotros contestamos con la seguridad de los ignorantes, que eran las ponedoras
las iban a incubar. La señora se echó a reír y nosotros propios terminamos riéndonos
de nuestra ignorancia. Que no!! Que las ponedoras pueden por casualidad incubar
pero en principio no lo hacen! Siempre aprendiendo!
Así
que tuvimos que ir en busca de una gallina clueca. Por casualidad una vecina
tenia unas cuantas y nos vendió una. He elegido la rubiales porque las que teníamos
son negras.
El
día que llegó llevó picotazos de todas. Confieso que he tenido pena pero a los
dos días la situación ya estaba controlada. Al final va a ser la madre de sus
hijos!!
Y
ahora la pregunta del millón: “vecina,
como voy a saber que está clueca?”. Respuesta: “eso es muy fácil, cuando hable clueco quiere decir que está lista para
incubar”. Definitivamente, esto no va a ser fácil!!

Esta si que es buena
ResponderEliminarYo tampoco lo sabía ¡¡¡
jajaja
Somos de ciudad!!! Un abrazo!!
EliminarVim lá da Ana e gostei de ver esses bichos ,em especial a loirinha,rs...bjs, chica
ResponderEliminarBem-vinda chica! Obrigada pela visita!
Eliminar